Βe yourself. Everybody else is already taken

Βe yourself. Everybody else is already taken

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Ερήμην

Έβαλα παρωπίδες, για να μην έχω να σκέφτομαι. 
Mε καθησύχαζε το "θέλω απλά να πηγαίνω"
Kοιτώντας για πέτρα στο επόμενο βήμα
 "πως θα πατήσω σήμερα ώστε να μη πέσω" 
Δε θέλησα να ξέρω τι γίνεται τριγύρω, πίσω και μπρoστά μου
Γιατί όχι; Άσε, να ηρεμήσω
Να μη νοιάζομαι αν μετακινούμαι στο χώρο
Να μου αρκεί που μεταβάλλεται ο χρόνος
Να μη νοιάζομαι αν το βήμα μου είναι επιτόπιο
Έτσι, απλά να κάνω κάτι για να μη ξεχνώ τη κίνηση
Σκεφτόμουν ότι δε πειράζει, υπάρχει καιρός για κάθε πράγμα
Μα γιατί να πειράζει; Άσε, να ηρεμήσω 

Προφανώς όλο και κάπου σκόνταφτα, όλο και κάποιος με έσπρωχνε
Όλο και τρωγόμουν και ναι, ίσως λίγο ασφυκτιούσα
και ναι, δε κρατιόμουν πάντα και καμιά φορά τιναζόμουν βίαια



Πέρασε φως που δεν ήθελα να νιώσω
εισέβαλαν εικόνες που ήθελα να αγνοώ

Και τι να κάνω χωρίς τα ηνία, τα χάμουρά μου
Που να πάω;