Μεταβίβαση και ξερό ψωμί

Τελικά, ο θάνατος είναι μεγάλος ψεύτης.

Λέει ψέματα όταν δηλώνει πως θα μου πάρει τη ζωή,

σαν να μπορούσε ννα διακόψει την άνοιξη,

γιατί, στο κάτω κάτω,

ο θάνατος μόνο το χρόνο μπορεί να μου κλέψει,

την ευκαιρία να γελάσω,

να φάω ένα μήλο,

να πω έναν λόγο,

να πατήσω το χώμα που αγαπώ, 

να ανάψω τον έρωτα για την κάθε μέρα.

Να δώσω το χέρι, να παίξω κιθάρα,

να μεταδώσω την ελπίδα.

Τους χώρους μόνο αλλάζει.

Που θα ξαπλώσω το κορμί μου,

αν θα χορέψω στο φως του φεγγαριού, 

ή θα περάσω το ποτάμι κολυμπώντας.

Αν θα μείναι στο κρεβάτι, αν θα πάρω άλλο δρόμο,

θα καθίσω σ' ένα κλαδί δέντρου,

ή αν θα τραγουδάω κάτω απ' τα παράθυρα. 

Αλλά, να κλέψει τη ζωή; 

Αυτό δε το μπορεί.

Δεν μπορεί να σκαρώσει αυτή τη φάρσα,

 γιατί η ζωή είναι πυρσός που περνά απο χέρι σε χέρι,

από άνθρωπο σε άνθρωπο, από σπόρο σε σπόρο,

είναι μια μεταβίβαση χωρίς επιστροφή,

μια αέναη κίνηση προς το μέλλον,

σαν το φως που διαλύει το σκοτάδι

"Μεταβίβαση",  Άμλετ Λίμα Κιντάνα

Όταν οι σιωπηλοί πόνοι, μιλάνε στο σώμα σου

Πολλές φορές ...
Το κρυολόγημα στάζει, όταν ο οργανισμός δεν κλαίει.
Ο πονόλαιμος φράζει, όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει τις αγωνίες.
Το στομάχι καίει, όταν ο θυμός δεν μπορεί να βγει.
Ο διαβήτης εισβάλει, όταν η μοναξιά πονάει.
Το σώμα παχαίνει, όταν η δυσαρέσκεια πιέζει.
Ο πονοκέφαλος καταθλίβει, όταν αυξάνουν οι αμφιβολίες.
Η καρδιά χαλαρώνει, όταν το νόημα της ζωής φαίνεται να τελειώνει.
Οι αλλεργίες εκδηλώνονται, όταν η τελειομανία είναι ανυπόφορη.
Τα νύχια σπάνε, όταν απειλούνται οι άμυνες.
Το στήθος σφίγγει, όταν η υπερηφάνεια εγκλωβίζεται.
Η πίεση αυξάνεται, όταν ο φόβος φυλακίζει.
Οι νευρώσεις παραλύουν, όταν το εσωτερικό παιδί τυραννιέται.
Ο πυρετός θερμαίνει, όταν οι άμυνες εκρήγνυνται.

Victory Collapsed

H υποταγή είναι μια δύναμη κρυφή,
που καταργεί τη νίκη του αφέντη.
Τα πουλιά ορίζουνε τον ουρανό
ποτέ το αντίθετο.
Αυτός που λέει πως μας κρατά
σκεπάζεται τα βράδια με το δίχτυ μας.

Η υποτέλεια μας στέφει νικητές:
μια τέτοια αλήθεια δε θ' αστράψει ποτέ
στο μυαλό των αντρών.

Θα ξεγελιούνται πάντα ανυπεράσπιστοι,
στους χωματόδρομους θα παίζουνε τους δυνατούς
κι ο κουρνιαχτός του παιχνιδιού
θα θολώνει στα μάτια τους τη βλοσυρή σημασία
της καταγέλαστης αλαζονείας τους.



Η δυναμή τους
-η ίδια εκείνη που ακρωτηριάζει περηφάνιες-
άλλο δεν είναι παρά μια πλαστογραφημένη αδυναμία.

Δεν ξέρω άλλη αλυσίδα απ' την αγάπη
που να κρατά τον άλλον δεμένο τόσο απόλυτα.
Δεν ξέρω οχυρό κανένα
που να μην το γκρέμισε το χάδι,
μα ούτε και απειλή βαρύτερη
απ' του φιλιού την υπόσχεση.

Έτσι σκλαβώνονται οι γεννημένοι νικητές,
έτσι θριαμβεύουν, αιώνες τώρα,
οι νικημένοι.


" Τοπίο της γυναίκας στο ύψος της νύχτας"

Mπόχα

Έλα απόψε

Σε παρακαλώ

Είμαι λερωμένη



Όταν μένω μόνη, λερώνομαι

Valproic Acid

Υπέροχο πράγμα να ξυπνάς το πρωί και να ξαναβρίσκεις τα πάντα
-σε γενικές γραμμές τουλάχιστον-
στην ίδια θέση που τα είχες αφήσει το προηγούμενο βράδυ.

Η κατάσταση του ύπνου
-ή του ονείρου-
διαφέρει ριζικά απ' την κατάσταση της εγρήγορσης.

Είναι απολύτως αναγκαία η άμεση επιστράτευση όλων των δυνάμεων
-ή καλύτερα, ένα είδος ψυχοσωματικής ετοιμότητας-
ώστε μόλις ανοίξεις τα μάτια, να ξαναβάλεις
-τρόπος του λέγειν-
τα πάντα στην ίδια θέση που τα είχες αφήσει χθες το βράδυ.



Η στιγμή της αφύπνισης είναι η πιο επικίνδυνη στιγμή της μέρας.
Αν καταφέρεις να την ξεπεράσεις
δίχως να παρασυρθείς μακριά απ' το σταθερό σημείο αναφοράς σου
τότε μπορείς να αντιμετώπισεις μ' εμπιστοσύνη την καινούρια μέρα.

Profanazione dell' amore e disperazione

Ικετεύω

ένα χέρι
ένα σχοινί

κάτι

Είναι το σπίτι μου τρελό

Ρε!
Σου χω πει τι κάνω σαν αγριεύομαι?
Όταν ξεμακραίνω από τις ισορροπίες μου τελείως?


Το σπίτι -ναι ρε- όλα πάνω κάτω.
Να ξέρω ότι δε θα αφήσω να μπει κανείς.

Το σώμα -ναι ρε- ε, κάνω ό,τι μπορώ.
Να ξέρω ότι δε θα αφήσω να το αγγίξει κανείς.



Όπως και να 'χει. Ε, που 'σαι?
Όπως και να 'χει, τι λες να κουρνιάσουμε
να καλουπώσουμε -ναι, ναι- στα βρώμικα σεντόνια μου?

Απλά να καλουπώσουμε εκεί, με τα ρούχα τα ζεστά.
Ακίνητοι.
Μέσα στον χαμό που δημιούργησα.
Για μας.